
17 juni 2026
Column
Een ode aan minder boos zijn
Huisdichter Charley (Tijdelijke Toon) begint dit gedicht met een opeenstapeling van persoonlijke en maatschappelijke frustraties, van veranderende bruine kroegen tot wereldpolitieke onmacht. Zijn boosheid verandert uiteindelijk in een verlangen naar zachtheid, menselijke waardigheid en eenvoudige vormen van verbondenheid. Daarbij wordt zijn oproep voor meer openbare toiletten een symbool voor een samenleving die beter voor haar inwoners zorgt.











